Her geçen gün daha da belirginleşiyor ki, bu olan bitenin amacı muhtemel darbelerin önlenmesi üzerinden demokrasi mücadelesi filan değil.

O zaman amaç ne ?

Bunca ev baskınlarının, göz altıların, tutuklamaların, basın açıklamalarının hedefi ne ?

Gece yarısı muhalefet uyutularak çıkarılan yasalarla muvazzaf subayların alınması, sorgulanması ne anlama geliyor ?

Genelkurmay Başkanı açık açık TSK’ya karşı yürütülen bir asimetrik psikolojik harekat olduğunu söylüyor.

Eğer öyleyse,  neden ?

Bu kime yarar ?

Bizzat Genelkurmay Başkanı’nın ağzından demokrasiye bağlılığını ve darbecileri barındırmayacağını ilan eden bir orduya kimi kişi ya da çevrelerin bu nefreti neden ?

Bunca telaş, harala gürele çıkartılan gece yarısı yasaları, Cumhurbaşkanı’nın onayı beklenmeden, “askeri mahkemenin soruşturmaya gerek duymadığı” bir askeri apar topar tutuklamalar filan niçin ?

Böyle mi geliyor demokrasi ?

Bu mudur yöntem ?

Böylesi kimin işine gelir ?

Hangi nedenle gelir ?

Hiç kimsenin iki ara bir derede çıkarılan yasanın içeriğiyle ilgili bir derdi yok.

Ama, izlenen yol ve uygulanan yöntem nedeniyle, olan bitenin bir hukuk ve demokrasi mücadelesi olduğu hikayesi kamuoyunca “satın alınmıyor”.

Bir yandan, Genelkurmay Başkanı’nın “demokrasiye bağlılık” beyanları kimsenin umurunda olmazken, diğer yandan, basının en beklenmedik isimleri askeri darbe-müdahale ihtimalini kamuoyunda tartıştırmayı deniyor.

Kamuoyu tedirgin.

Ülke tedirgin.

Tüm bu patırtı gürültü arasında, siyasi iktidar yalnızca hukuk çevrelerinde değil, köy odalarında ve mahalle kahvelerinde de heves ettiği algıyı yaratabilmiş “görünmüyor”.

Ama, laiklik karşıtı faaliyetlerin odağı olmaktan “gerçek” bir hüküm giymiş bir siyasi partinin iktidarında, “hayali” darbe girişimleri nedeniyle fırtınalar kopartıldığı “görünüyor”.

Bütün bu olan biten, tam da ekonomide “tarihi küçülme”nin ajanslara düştüğü günlere denk gelince, adamakıllı sırıtıyor.

İşin böyle tecelli etmiş olmasını, kimileri siyasi iktidarın kibrine, kimileri korkusuna yoruyor.

Hangisi olursa olsun, Nil Karaibrahimgi’inl o neşeli şarkısı, işin adını koyuyor : “Organize işler bunlar”…